De sleutel onder de mat: waarom dat nooit werkt

Bijna ieder huishouden heeft het weleens gedaan: een reservesleutel buiten leggen, voor het geval dat. Het probleem is dat de plekken die u bedenkt, precies de plekken zijn die iemand anders ook bedenkt. Het zijn er maar een stuk of acht, en ze worden allemaal gecontroleerd.

De bekende plekken

Onder de mat, onder een bloempot, in de meterkast van het portiek, boven de deurpost, onder de fietsenrekstandaard, in de brievenbus, achter de regenpijp, en in een nepsteen die er als nepsteen uitziet. Wie systematisch zoekt, is binnen twee minuten klaar. En als het raak is, is er bovendien geen braakschade, wat gedoe geeft bij de verzekeraar.

Waarom het extra risico geeft

• geen braakspoor betekent discussie met de verzekering
• de sleutel kan worden nagemaakt en teruggelegd
• u merkt niet dat iemand hem heeft gevonden
• vaak past hij ook op de achterdeur en de berging

Wat wel verstandig is

Geef een reservesleutel aan iemand in de buurt die u vertrouwt: een buurvrouw, familie een straat verderop. Dat kost niets en er ligt niets buiten. Wilt u toch iets aan de gevel, kies dan een sleutelkluisje met een keurmerk, geschroefd in steen en niet in hout, en wissel de code af en toe.

Let op wat er nog meer bij ligt

Zit er aan die reservesleutel een label, een pasje of iets waarop uw adres staat? Haal dat eraf. En laat het niet dezelfde sleutel zijn als die op al uw buitendeuren past; geef degene die hem bewaart alleen de voordeursleutel, niet de hele bos.

Bent u er ooit één kwijtgeraakt?

Lag er jarenlang een sleutel buiten en weet u niet zeker of hij er nog ligt, ga er dan van uit dat hij weg is. Een cilinder wisselen kost een kwartier per deur en neemt die twijfel weg. Dat is goedkoper dan de onzekerheid elke avond mee naar bed nemen.

Samengevat

Leg buiten niets neer; geef er één aan iemand in de buurt of gebruik een gekeurd kluisje op steen. Zie ook inbraakbeveiliging.